Deze pagina gevonden via zoekmachine?
Klik hier voor de volledige website.
http://www.gedichtenhuisje.net
Afschrijven van gedichten voor eigen gebruik is toegestaan.
Openbaar maken of op uw website plaatsen is verboden




~ Overlijden huisdier ~







Huisdier

Een huisdier is een deel van je gezin
En een volledig nieuw begin
Toch weet je: ooit komt de tijd
Van het bittere afscheid
We hebben je lang bij ons gehad
Je was een allerliefste schat
Maar al die mooie dingen
Zijn nu herinneringen.





Nooit meer

Een dag als zovele
Sinds gisteren is er weer één bij
Het kan mij niks meer schelen
Want jij bent niet meer bij mij
Nooit zal ik je vacht meer voelen
Nooit sta jij nog aan mijn zij
Nooit meer knuffelen samen
Nooit is het nog "wij".





Ooit

Je weet dat het ooit komen gaat
Maar als "ooit" er eenmaal is
Dan blijf je achter met een leegte
En veel verdriet en gemis.





Je wilt hem niet missen

Als je van de dokter hoort
Hij krijgt steeds meer pijn
Dit komt niet meer goed
Mag je dan egoïstisch zijn?
Als twee lieve bruine ogen
Zich sluiten, vrij van pijn
Dan denk je: dit was het beste
Ik mag niet egoïstisch zijn
Vele jaren was hij bij ons
Elk moment samen was een feest
En in al die fijne jaren is hijzelf
Niet één keer egoïstisch geweest.





Stil

Het is zo stil in huis
En niets lijkt nog wat het is
Nu jij er niet meer bent
Voel ik een groot gemis
Geen kat was zoals jij
Want jij was echt uniek
Ik hield van jou en jij van mij
Van verdriet ben ik nu ziek
Dag mijn zachte pluizenbol
Met jouw eigenwijze kuren
Voor mij hadden die nog
Veel langer mogen duren.





Halsband

Zijn halsband ligt nu stil
In zijn mandje te staren
Stille getuige van 'Pucky'
Om voor altijd te bewaren
Onvoorwaardelijk trouw
En altijd goed gezind
Een lief, speciaal hondje
Dat zo werd bemind.

Lieve Boons





Dag trouwe vriend

Je mooie bruine ogen
Verloren helaas hun glans
Ze werden langzaam dof
Je had geen schijn van kans
Je poten lieten je soms in de steek
En 't brak mijn hart
Als ik zag hoe je dan keek
Het afscheid was niet ter vermijden
Ik wilde je niet laten lijden
Nog snel een knuffel
En een laatste streel
Dan moet ik weg
Het wordt me teveel.





Lieve hond

Mooie blonde haren
Een vriendelijke snoet
Donkerbruine ogen
Wat grijs op haar snoet
Lekkere zachte oren
Vrolijk kwispelende staart
Altijd in voor een spelletje
En sterk als een paard
Onvoorwaardelijke liefde
Ze was mijn hartendief
Ik blijf haar missen
Wat was ze toch lief.





Ons tweede hondje

De hond ligt op de uitkijk
Zij wacht nog steeds op jou
Je kan haar niet vertellen
Van verliezen en van rouw
Telkens veert ze recht
Bij één of ander geluid
Dan legt ze haar kop neer
Een zucht ontsnapt haar snuit
Jij was ons tweede hondje
En haar liefste kameraad
Net zoals wij mist ze jou
Eender waar ze gaat
Mijn tranen vallen soms
Op haar zachte hondenvel
Stilletjes laat ze me dan voelen
Samen redden we het wel.

Lieve Boons





Ik mis je

Het is stil om me heen
Als ik mijn tranen wegveeg
Het plekje waar jij lag
Is nu voor altijd leeg
Wat mis ik jou toch...
Het klinkt misschien raar
Maar nu je er niet meer bent
Voelt alles zo zwaar
Ze zullen om me lachen
Omdat ik huil voor een hond
Maar echt, ik zou zo graag willen
Dat jij nog bestond.





Alleen

Als ik mij alleen voelde
Dan praatte ik met mijn kat
Die zat dan stom te kijken
En knipoogde maar wat
Het is alsof hij zeggen wou
Ach mens, ga toch heen
Samen met een kat als ik
Ben jij toch niet alleen?
Maar nu ben ik wel alleen
Want hij is er niet meer
Ik raak het niet gewoon
Het doet me zo zeer.





Dank je

Dank je voor jouw houden van
Zoals alleen een dier dat kan
Nooit meer jouw pootjes om mij heen
Geen lieve kopjes tegen mijn been
Dank je wel lief kattenkind
Dat je mij zo hebt bemind.





Mijn beste vriend

Je rende als ik thuiskwam
Steeds vrolijk naar mij
Je hield me gezelschap
En was altijd blij
Ik zal nooit vergeten
De dag dat ik je vond
Mijn beste maatje
Mijn dierbare hond
Nu is er een leegte
Ik mis jou bij mij
Geen ander kan vervangen
Die lieve schat aan mijn zij.





Mijn kat

Vanmiddag stierf mijn kat
Zij was oud en ziek en moe
Het liefste wat ik ooit bezat
Komt nooit meer naar me toe
Geen melk meer en geen brokken
Ik word stil bij dit pijnlijk gemis
Ik voel me leeg vanbinnen
Omdat Mientje er niet meer is.





Afscheid

Zwijgend lopen we tussen de bomen
De weg die jij vaak lopen wou
Vele jaren zijn we hier gekomen
Maar voor het eerst nu zonder jou
We zijn dankbaar voor de tijd
Dat je bij ons hebt mogen zijn
Het onvermijdelijke afscheid
Verscheurt ons hart en doet zo’n pijn
Je kreeg moeite met lopen en staan
Zodat we besloten op een morgen
Dat dit zo niet verder kon gaan
We denken aan jou, heel ons leven
Je wijsheid, kracht en geduld
De warmte die je ons hebt gegeven
Waarmee je onze harten hebt gevuld.





Wonder

Dierenliefde is een wonder
Zo'n vriendschap is heel bijzonder
Het is een trouwe kameraad
Die zijn sporen achterlaat.







Deze pagina is een onderdeel van
Het Gedichtenhuisje
©Copyright Lieve Boons
http://www.gedichtenhuisje.net