Dierbare jeugdherinnering Steeds als ik ergens pijn had Twijfelde je geen seconde En legde letterlijk of figuurlijk Een pleistertje op de wonde Je was steeds in de weer met naald en draad Mijn Bomma, mijn toeverlaat, mijn liefste kameraad Babbelen terwijl jij de soepgroenten sneed En ik de balletjes voor de soep had gekneed Je hebt met mij mijn zorgen gedeeld Met mij gelachen en gespeeld Maar er was iets waar ik geen erg in had Het was jouw tijd die ik vergat Ik was nog een kind toen jij moest gaan Maar ik zie je nog glashelder voor me staan Met dit gedicht wou ik je schrijven Dat je voor altijd in mijn gedachten zal blijven © Bart Melders Wat is het zwaar Je was toch nog zo jong Ik begrijp er echt niets van Waarom moest jij nu sterven Terwijl ik jou niet missen kan Maar rust nu maar, lieve bomma Je bent bevrijd uit je lijden Maar ach, wat is het zwaar Om van jou te moeten scheiden...