Mijn vrouwtje, mijn Konijn
Als wat ons samen had gebracht
Toch echt wel toeval was
Leek het alsof een lieve kracht
Ons toch van al ons leed genas
Wat we samen al reeds deelden
Ook al was het soms wel smart
Toch was het net alsof we streelden
In elkanders kwetsbaar hart
Hoe ons wonder toch speciaal blijft
Soms met sterke tegenwind
Maakt dat 'lief' steeds bovenaan drijft
En dat tederheid het wint
Want jij kan nooit nog verdwijnen
Uit dat plaatsje diep in mij
Ik wil meer, nog meer konijnen
Maak me levend, maak me vrij
Ik zal aan je blijven denken
Tot mijn laatste levensdag
Niemand laat ik jou ooit krenken
Ik sta naast je, als ik mag
Juist hoeveel ik van je hou
Kunnen rijmpjes niet verklaren
Toch blijf ik steeds van jou
Tot het einde van mijn jaren.
Bart Melders 2001
Over grenzen
Wat ons samen heeft gebracht
Is zeker geen PC
Ik kan het voelen aan de kracht
Van het wonder met ons twee
Jouw ogen laten weten
Dat dat wonder echt bestaat
't Is niet te wegen, niet te meten
Te omschrijven met gepraat
Wat ik voel diep vanbinnen
Over grenzen van de tijd
Laat ons alles overwinnen
In alle eeuwigheid!
Bart Melders 2001
Dank je
Hoe je innerlijk zo mooi kan zijn
Op een wereld vol met haat
Verlicht voor mij de ergste pijn
En maakt dat ik je nooit verlaat
Je bent de liefste mens op aarde
Mijn engeltje, mijn kracht
Het geeft ons wonder zoveel waarde
Zelfs in de kilste nacht
Blijf alsjeblief zoals je bent
Even lief en even goed
Ik ben ook maar een sim'ple vent
Maar 't geeft me echte levensmoed
Zoals ik nu mijn leven leef
Had ik nooit meer durven dromen
En hoe meer dat ik jou geef
Hoe meer moois er ook zal komen
Dank je wel dat je er bent
'k Zal je eeuwig dankbaar blijven
Dank je dat je me echt kent
En dat ik dit nu mag schrijven...
Bart Melders 2001
| 
