Mijn vrouwtje, mijn Konijn


Als wat ons samen had gebracht
Toch écht wel toeval was
Leek het alsof een lieve kracht
Ons toch van al ons leed genas

Wat we samen al reeds deelden

Ook al was het soms wel smart
Toch was het net alsof we streelden
In elkanders kwetsbaar hart

Hoe ons wonder toch speciaal blijft

Soms met sterke tegenwind
Maakt dat 'lief' steeds bovenaan drijft
En dat tederheid het wint

Want jij kan nooit nog verdwijnen

Uit dat plaatsje diep in mij
Ik wil meer, nog meer konijnen
Maak me levend, maak me vrij

Ik zal aan je blijven denken

Tot mijn laatste levensdag
Niemand laat ik jou ooit krenken
Ik sta naast je, als ik mag

Juist hoeveel ik van je hou

Kunnen rijmpjes niet verklaren
Toch blijf ik steeds van jou
Tot het einde van mijn jaren.

© Bart Melders 2001




Over grenzen

Wat ons samen heeft gebracht

Is zeker geen PC
Ik kan het voelen aan de kracht
Van het wonder met ons twee

Jouw ogen laten weten

Dat dat wonder echt bestaat
't Is niet te wegen, niet te meten
Te omschrijven met gepraat

Wat ik voel diep vanbinnen

Over grenzen van de tijd
Laat ons alles overwinnen
In alle eeuwigheid!

© Bart Melders 2001




Dank je

Hoe je innerlijk zo mooi kan zijn

Op een wereld vol met haat
Verlicht voor mij de ergste pijn
En maakt dat ik je nooit verlaat

Je bent de liefste mens op aarde

Mijn engeltje, mijn kracht
Het geeft ons wonder zoveel waarde
Zelfs in de kilste nacht

Blijf alsjeblief zoals je bent

Even lief en even goed
Ik ben ook maar een sim'ple vent
Maar 't geeft me echte levensmoed

Zoals ik nu mijn leven leef

Had ik nooit meer durven dromen
En hoe meer dat ik jou geef
Hoe meer moois er ook zal komen

Dank je wel dat je er bent

'k Zal je eeuwig dankbaar blijven
Dank je dat je me écht kent
En dat ik dit nu mag schrijven...

© Bart Melders 2001


 




Dit is een onderdeel van
"Gedichten van Bart Melders"
http://www.gedichtenhuisje.net/BartMelders

© Copyright Bart Melders 2005 en verder.






Klik hier voor de site
van mijn moeder, Lieve Boons.