Deze pagina gevonden via zoekmachine?
Klik hier voor de volledige website.
http://www.gedichtenhuisje.net
Afschrijven van gedichten voor eigen gebruik is toegestaan.
Openbaar maken of op uw website plaatsen is verboden




~ Emotionele gedichten ~





De grootvader

Hij spreekt soms wel van zijn lijden
De oude man met sneeuwwit haar
Maar meest zit hij in zich verzonken
En stil en zwijgend nevens haar
Zij wordt wel groot, maar is zo tenger
Hij legt de hand soms op haar hoofd
Zo ze eenmaal in mijn oude dagen
Door vroege dood mij werd ontroofd!
Dan lacht ze op hem met stille weemoed
Terwijl ze zwijgend hem aanschouwt
En denkt: hij zal niet lang meer leven
Hij wordt zo stram, hij is zo oud!
Wie zal het eerst van beiden sterven
Zo diep beducht thans voor elkaar
Het meisje in de bloei van 't leven
Of d' oude man van tachtig jaar?

Rosalie Loveling 1834-1875





Onvervreemdbaar

Dit wordt ons niet ontnomen: lezen
En ademloos het blad omslaan
Ver van de dagelijksheid vandaan
Die lezen mogen eenzaam wezen
Zij waren het van kind af aan
Hen wenkt een wereld waar de groten
De tijdelozen, voortbestaan
Tot wie wij kleinen mogen gaan
De enigen die ons nooit verstoten.

Ida Gerhardt 1905-1997
uit: "Niet nog een boek"





Het eindje touw

De vlieger stijgt ten hemel
Gedragen door de wind
Hij fladdert aan het touwtje
In ’t handje van een kind
Hij wou wel hoog en hoger
In ’t eindloos ruim der lucht
Het draadje houdt hem tegen
En stuit zijn vrije vlucht
Aldus heeft de gedachte
Steeds maar omhoog gestreefd
De geest zoekt ander voedsel
Dan wat de wereld geeft
Maar zo van ’t bovenaardse
Hij soms al iets verrast
Toch houdt ’t onzichtbaar touwtje
Hem hier beneden vast.

Virginie Loveling 1836 – 1923





Het Geschenk

Hij trok het schuifke open
Het knaapje stond aan zijn zij
En zag het uurwerk liggen
Och, grootvader, geef het mij?
Ik zal 't u wel eens geven
Toekomend jaar misschien
Als gij wel leert en braaf zijt
Zei de oude, wij zullen zien
Toekomend jaar, sprak het knaapje
O grootvader, maar dan zoudt
Ge reeds lang dood kunnen zijn
Ge zijt zo ziek en zo oud!

En de oude man stond te peinzen
En hij dacht, het is wel waar
En zijn lange vingren streelden
Des knaapjes krullend haar
Hij nam het zilvren uurwerk
En de zware keten er bij
En lei ze in de gretige handjes
't Komt nog van uw vader, sprak hij

Daar was een grafje gedolven
De scholieren stonden er rond
En een oude man boog met moeite
Nog ene knie naar de grond
Het koele morgenwindje
Speelde om zijn haren zacht
Het gele kistje zonk neder
Arm knaapje, wie had dat gedacht!
Hij keerde terug naar zijn woning
De oude man, en weende zo zeer
En lei het zilvren uurwerk
In 't oude schuifken weer.

Rosalie Loveling 1834-1875





Schijn

Niet op ieder voorhoofd staat
Hoe het hem vanbinnen gaat
Vaak heeft menig vrolijk hart
Tijdens 't lachen ook nog smart.





Toen en nu

Het huis uit mijn kindertijd
Was altijd vol met mensen
Er stond een warme kachel in
Wat had je meer te wensen?
De was hing te drogen
Een worst aan een spijker
De koffie stond te pruttelen
Waar was het leven rijker?
Met weinig geld maakte moeder
Steeds iets lekkers om te eten
Soms zelfs met pudding toe
Ik zal het nooit vergeten
Badkamers bestonden niet
Die kwamen pas veel later
Ons bad was een zinken teil
De ketel gaf warm water
De huizen van tegenwoordig
Staan vol met apparaten
Toch heeft men blijkbaar
Geen tijd meer om te praten
Kinderen achter tv of pc
Het gazon mooi afgereden
Dure kleding en bubbelbad
Maar wie is er nog tevreden?
Wij hadden al die dingen niet
Maar toch wel ietsje meer
Een kostbaarheid in 't leven:
Warmte, gezelligheid en sfeer.

Lieve Boons





Grootvaders klok

Mijn grootvaders klok was een deftige klok
Met haar uurwerk zo fijn en secuur
Ze tikte geregeld, al negentig jaar
Verkondigde haar stem steeds het uur
Ze tikte maar voort dag en nacht
Nooit liep ze een seconde voor
Ze zag heel wat liefs en heel veel leed
Maar haar slinger, die slingerde door
Met vrolijke slag riep de klok goedendag
Als het een gast in het klein huisje zag
Maar opeens, toen was 't met haar gedaan
Toen mijn grootvader heen was gegaan.





Den Boog

Moeder keek door 't venster buiten
Vader maakte 't knaapje een boog
't Blijde knaapje mikte op 't vinkje
Dat naar 't hongrig nestje vloog
't Arme vinkje tuimelt neder
't Knaapje grijpt het, blij te moê
Vader klopt hem op den schouder
Moeder knikt hem vriendlijk toe
Blinkende oogjes, bloedig bekje
't Hertje brekende in den dood
Wat al angst en wat al lijden
Toch dat kinderhandje omsloot
Schuldloos is des knaapjes herte
't Klopt van vreugd en hoogmoed, maar..
Wat zal er nu van 't nestje worden
In den hoogen perelaar?

Rosalie Loveling 1834 - 1875





Die jongen

Over die jongen uit de Anjerstraat
Gekleed in kettingen en leer
Die zijn motor knallend ronken laat
Gaat heel de buurt tekeer
Ze zeggen dat hij werken haat
Dat hij rookt en vloekt en spuit
Dat hij zelfs zijn broertje slaat
En spuugt op elke winkelruit
Maar als dichtbij de Anjerstraat
Ergens een kind verdrinkt
En heel de buurt te kijken staat
Is hij de degene die springt...





De mus

Er lag in 't gras een zieke mus
Maar nergens was een dokter dus
Blies bij een boom met rijpend fruit
De mus haar laatste adem uit
Diertjes die in 't vrije leven
Boven op of ondergronds
Die staan nergens ingeschreven
Bij geen enkel ziekenfonds
Onopvallend in hun eentje
Klopt hun laatste harteklop
Nooit een kruisje of een steentje
Nee, het valt geen sterveling op.

Toon Hermans 1916 - 2000





Opa's laatste feestje

Met opa ging ik fietsen
En 's zomers naar het strand
Hij had een piepklein tuintje
Dat noemde hij z'n land
We liepen door de duinen
We visten in een plas
Mijn opa was de leukste
De liefste die er was
Ik zag dat hij het moeilijk kreeg
Steeds vaker had hij pijn
Hij zei dat als hij dood zou gaan
Dan vond hij dat wel fijn
Kom op, zei hij, niet huilen nou
Het is wel mooi geweest
M'n afscheid moet juist vrolijk zijn
M'n allerlaatste feest
Nu rijdt hij in zo'n grote
Zwarte auto door de stad
Dat vindt hij vast wel leuk
Hij heeft er zelf nooit een gehad
M'n moeder zegt: Niet huilen nou
't Is opa's afscheidsfeest
Maar dat hij zelf niet mee kan doen
Dat mis ik nog het meest.

Uit Liedjes "Kinderen voor kinderen"







Deze pagina is een onderdeel van
Het Gedichtenhuisje
©Copyright Lieve Boons
http://www.gedichtenhuisje.net