Deze pagina gevonden via zoekmachine?
Klik hier voor de volledige website.
http://www.gedichtenhuisje.net
Afschrijven van gedichten voor eigen gebruik is toegestaan.
Openbaar maken of op uw website plaatsen is verboden






~ Gedichten over angst en geweld ~






Paniek en Angst

Het leven verandert ineens
Je leeft met paniek en angst
Het maakt je een ander mens
Je voelt je raar, dat maakt je het bangst
Liefst thuis op je vertrouwde plek
Nergens meer heen durven gaan
Al snel raak je je vertrouwen kwijt
Je denkt, ik kom alleen te staan
Ik denk er nog wel eens aan terug
Ik voel het niet meer zoals toen
Ik leef nu en ik hoop
Dat ik het nooit meer over moet doen.





Gestalkt

Je maakt mijn leven tot een hel
Elke dag opnieuw, besef je dat wel?
Iedere keer hoop ik, hij is me vergeten
Maar nee, telkens word ik terug bekeken
Je weet alles wat ik doe
Elke stap die ik neem
Je maakt me angstiger dan ooit
Ik ben je ongelukkige en eenzame prooi
Bij elke stap moet ik achter me kijken
Je belt me en zegt dat je in mijn borsten wil knijpen
Weet je wel, wat je met me doet?
Slapeloze nachten ga ik tegemoet
Ik ben zeker, op een dag houdt dit op
Je maakt een fout en dan is alles kapot
De politie vat je bij je kraag
En ik kan weer door zonder deze plaag.

Ingezonden door Nikita Gevaert





Overvallen

Op straat ben je niet meer zeker
Soms heb je angst voor je leven
Een bedreiging met mes of pistool
Bevend alle bezittingen afgeven
Het is al velen overkomen
Ze konden er niks tegen doen
Je geld en je waardigheid ontnomen
Is er dan nergens nog een greintje fatsoen?





Je was zo mooi

Je was zo mooi, het volmaakte
Tot die ander je ziel aanraakte
Je was alleen met je verdriet
Het vertellen durfde je niet
Het wrede kwaad jou aangedaan
Laat sporen na die blijven bestaan
Je leven lang eenzaam vechten
Steeds is er angst om je te hechten.





Angst voor pesten

Pesten is gemeen
Ik was zo bang en alleen
Ik voelde me klein, zo nietig
En zo vreselijk verdrietig
Na een lange tijd stopte men
Maar ik heb nog schrik van hen
Zal ik er ooit bij horen?
Heb ik de strijd gewonnen of verloren?





Verkracht

Hij sluit de deur, kijkt met een gevoelloze blik
Ik durf amper terug te kijken en ik slik
Wat gaat er nu komen, nu ik alleen ben met hem?
Ik begin te zweten en krijg kippenvel van zijn stem
Zijn ene hand over mijn rug, de andere langs mijn oor
Zijn snelle harde adem, dat is alles wat ik hoor
Ik klink angstig als ik zeg: "Ik wil het niet!"
Maar hij gaat door en er is niemand die het ziet
Kan iemand hem laten stoppen, ik kan er niet meer tegen!
Hij laat mijn adem stokken, ik kan me niet bewegen

Zijn broek zakt op de grond, een traan over mijn wang
Hij was altijd zo aardig, maar nu maakt hij me bang
Als hij klaar is, verdwijnt hij en ben ik alleen
Overal voel ik pijn er er loopt bloed langs mijn been
Ik wil schreeuwen, huilen en gillen, maar ik sluit mijn mond
Ik wil heel hard wegrennen, maar zak in elkaar op de grond
Ik had nooit gedacht dat dit mij zou overkomen
Zelfs niet in mijn allerakeligste dromen
Maar het is gebeurd en het is erger dan ik dacht
De leraar van wiskunde heeft me verkracht.

Anoniem ingezonden




Dringend hulp nodig? (België) Bel het nummer:
1712
Het is gratis en verschijnt niet op de telefoonrekening.




Mijn angsten

Angst voor het één
Angst voor het ander
Angst dat het zo blijft
En dat het niet veranderd
Angst voor de dood
Angst voor het leven
Angst dat er niemand is
Die ik wat heb te geven
Angst dat ik hier ben
Zonder enig doel
Angst dat er niemand is
Die snapt wat ik bedoel.

Ingezonden door Missy





Harde woorden

Gevoelloze, harde zinnen
Worden soms gedachteloos uitgesproken
In plaats van er iets mee te winnen
Is er weer een hart gebroken
Fantasie, sensatie en leugens
De roepers voelen zich even de held
Je vraagt je af, waar blijven ze het halen
Achteloos wordt weer iemand gekweld
Sommige mensen zijn zo hard
Ze raken je gewoon recht in het hart
Want ook al zeggen ze, 'woorden doen geen pijn'
Ze kunnen soms net zweepslagen zijn.





Misbruik

Ze was nog maar nauwelijks veertien jaar
Toen zij het vreselijke pleeggezin verliet
Want men ranselde zeer en vertrapte haar
Maar ontvluchten kun je het noodlot niet
Want er wachtte haar een opvanggezin
Omdat zij natuurlijk ergens wonen moest
Ze was eerst blij, toen volgde de weerzin
Want nu werd haar leven pas echt verwoest
Ze hadden een zoon, een rare tienerknul
Die daar haar maagdelijk lichaam schond
En jawel hoor, dit vreselijk stuk onbenul
Heeft haar innerlijk compleet verwond
Zoals ‘t helaas wel vaker in ‘t leven gaat
Werd alles wat hij ontkende geloofd
Gevierd is de verrichter van al dat kwaad
Doch voor haar is het kaarsje gedoofd.

Ton Rijkers





Angst

Het was niet meer te dragen
En niet meer uit te staan
Dat hebben de blauwe nonnen
Moeder, mij aangedaan
Ik griezel van hun koorden
En gruw van hun habijt
Zij hebben een doek genomen
En over mij uitgespreid
Zij zeiden: ze is bedorven
De dokter zei: maanziek
Ik ben altijd gestorven
Bij hun orgelmuziek
Het was niet meer te dragen
En niet meer uit te staan
Dat heeft, moeder
Het orgel der blauwe nonnen gedaan.

Bertus Aafjes 1914 - 1993
Uit: 'Het gevecht met de Muze'
Uitgever: A.A.M. Stols Rijswijk z-h





Zo kwetsbaar

Jij klein, kwetsbaar kindje
Je hebt zoveel verdriet
Je traantjes slik je dapper weg
Zodat niemand ze ziet
Je verschuilt je in een hoekje
Je voelt je zo alleen
Bang voor rake klappen
Kijk je schuchter om je heen
Je weet niet wat je fout doet
Een woord of juist weer niet
Je loopt stil op je teentjes
Angstig hopend op wat krediet.





Kinderen

Elk kind zou een engel moeten hebben die waakt
Er is toch zoveel misbruik en geweld
Teveel mensen zijn geestelijk mismaakt
Door iemand die hen soms jarenlang kwelt
Elk kind dat misbruikt wordt is er één te veel
We zouden hen beter moeten behoeden
Levenslang slachtoffer, dat is hun deel
En er zijn meer daders dan wij vermoeden.




Dringend hulp nodig? (België) Bel het nummer:
1712
Het is gratis en verschijnt niet op de telefoonrekening.







Deze pagina is een onderdeel van
Het Gedichtenhuisje
©Copyright Lieve Boons
http://www.gedichtenhuisje.net