Deze pagina gevonden via zoekmachine?
Klik hier voor de volledige website.
http://www.gedichtenhuisje.net
Afschrijven van gedichten voor eigen gebruik is toegestaan.
Openbaar maken of op uw website plaatsen is verboden






~ In verband met de dood ~






De doden

De doden slapen niet
Het is maar schijn
Een ziel kan met de ogen dicht
Klaarwakker zijn.

Toon Hermans 1916-2000





Al mijn dromen

Ik kan maar niet geloven
Dat ik boven ben en vrij
Ik struikelde de drempel
En ook de dood voorbij
Omkijkend zie ik mij liggen
Wit en stil
Niemand heeft gezien
Dat het niet ademen wil
Vertel ik van mijn fouten
Mijn misstappen in de tijd?
Overleden familieleden
Glimlachen in alwetendheid
Ze strekken hun handen uit
En helpen mij binnenkomen
De kleuren nieuw, ik hoor muziek
En in de verte zie ik al mijn dromen.





Eventjes dood

Het waren prachtige
Dansende veertjes
Het was een zwevend
Donzen kussentje
Het was een waaier
Van wemelende kleuren
Het was het mooiste
Wat kon gebeuren...

Evelien, 9 jaar





Een oud kerkhof

Een oud kerkhof met vergeten kruizen
Vergeelde foto's in een lijst
Verhalen over geliefden
In een treurwilgen ruis
"Mijn innig geliefde moeder"
Dat kleine engeltje van goud
Speelgoud op kindergraven
Eeuwige rust voor jong en oud
"Hier rust vader"
Moeder en kind aan zijn zij
Familie's in dood verenigd
In de dood zijn zij vrij
Zo weinig over hun leven
Hoe ging hun bestaan?
Ze zouden ons kunnen vertellen
Hoe het wel of niet moest gaan
Verloren informatie
Alleen een graf met tierlantijn
Een gezicht in een lijstje
Kijkt ons uit het verleden aan.





Als ik doodga

Als ik doodga
En ik naast mijn lichaam sta
Dan zal ik rustig blijven wachten
Tot ze mij komen halen
De goede geesten van het licht
Want ze zullen me leiden
Naar de eeuwig groene weiden
Als ik doodga
Zal ik helemaal niet bang zijn
Ik zal zelfs heel tevreden zijn
Want ik heb vertrouwen
In wat er komen zal
Niemand loopt verloren
Als hij op weg is naar ’t heelal
Als ik doodga
Dan zal God me vragen
Wat ik met al die mooie dagen
Van mijn leven heb gedaan
Hij zal me vragen waar ik zat
Of ik aan Hem wel heb gedacht
Toen ik Hem niet nodig had
Als ik doodga
En ik naast mijn lichaam sta
Begint alles van tevoren
Want ik word opnieuw geboren
Eer alles is voltooid
Zal ik nog dikwijls moeten sterven
Maar echt doodgaan doe ik nooit.

Urbanus





Hemel

"Bestaat er een hemel?"
Vroeg hij met een klein hart
Kneep even in mijn hand
Zijn blik vertroebeld van smart
Het onverklaarbare
Hoe leg je dat uit
Aan een jochie van tien
Dat straks de hemel wil zien?
We keken naar buiten
Daar stond een regenboog
"Daarop kan je klimmen,
naar de hemel heel hoog"
In tranen zag mama je klimmen
In je eindeloze slaap
Vaarwel mijn allerliefste kind
Ik hoop dat je de hemel vindt.





Er is meer

Er is meer tussen hemel en aarde
Meer tussen de sterren en de maan
We zijn gekomen om te leren
Wijzer te worden voor we weer gaan
We komen om te groeien
In lichaam en in geest
Zodat we als we gaan
Hier niet voor niets zijn geweest.





Bijna dood ervaring

Weg van deze kille wereld
Ik zag fantastische schoonheid
Vertederd keek ik rond
Van leed en zorgen bevrijd
Ik kreeg een speciaal gevoel
Dierbaren om mij heen
De pijn van hun gemis
En verdriet dat plots verdween
Ik wilde niet meer terug
Ik had mijn doel bereikt
Het zou nooit meer hetzelfde zijn
Mijn blik was ruim verrijkt
Toch moest ik afscheid nemen
Met herinneringen mij gegeven
Ik heb dit alles mogen behouden
Zodat ik de wereld anders kan beleven
Een klein stukje hemel woont nu in mij
Samen met het aardse een intense relatie
Verwondert mij het gevoel
Van deze perfecte combinatie
Een wijze les uit mijn verhaal
Over deze belevenis, zo intens
Aanvaard gewoon dat dit er is
Want nergens in het heelal ligt een grens!





De mensen van voorbij

De mensen van voorbij
Ze blijven met ons leven
De mensen van voorbij
Ze zijn met ons verweven
In liefde, in verhalen
Die wij zo graag herhalen
In bloemen, geuren, in een lied
Dat opklinkt uit verdriet.
De mensen van voorbij
Zij worden niet vergeten
De mensen van voorbij
Zijn in een ander weten
Bij God mogen ze wonen
Daar waar geen pijn kan komen
De mensen van voorbij
Zijn in het licht, zijn vrij!

Hanna Lam





De dood

Die lompe gast zal jou niet overslaan
Nooit belt hij op en vraagt: 'Kom ik gelegen?'
Hij komt te vroeg, te laat, zijn zeis stoot tegen
je lamp of vaas, hij laat zijn koffie staan
Beloftes worden niet door hem gedaan
En hij zal nooit die knekelvoeten vegen
Hij wil niet schaken, er wordt stuurs gezwegen
Tot hij je vraagt om met hem mee te gaan
Dat was het dan, je bent opeens zo moe
Hij zegt: Je wist toch dat ik ooit zou komen
Die lamp, die vaas, die doen er niet meer toe
Kijk niet zo bang, het sterven doet geen pijn
Het zal een slapen, slapen zonder dromen
Het zal een slapen zonder weerga zijn.

Patty Scholten
Uit: 'Slapen zonder weerga'





Kaartje voor de hemel

Ik sta voor het loket
En kijk de juffrouw aan
De koffers naast me neergezet
Vraag ik hoe laat ik moet gaan
Het is er druk, ben niet alleen
De trein komt om half twee
Ik ben wel bang en denk meteen
Is er nog plaats, kan ik wel mee?
Dan komt de trein met veel kabaal
Tot stilstand voor mijn neus
We gaan er in, toch allemaal
Heel stil en harmonieus
We gaan op weg, we gaan op reis
Onder hemels treingezang
We gaan op weg naar het paradijs
Nu ben ik niet meer bang...





Andere wereld

Ik was heel ziek
Dokters stonden aan mijn bed
Toen was het of een deur
Op een kier werd gezet
Ik zag de mooiste kleuren
En ik was daar niet alleen
Ik had mijn thuis gevonden
Toen alles weer verdween
Een kort moment werd er een tipje
Van de sluier opgelicht
Ik keek even in die andere wereld
Toen ging de deur weer dicht.





Dood

'k Heb voor de dood al meer dan eens
Een lief gedicht geschreven
Ik neem hem wel eens op m'n schoot
Hij hoort zo bij het leven
Ik weet hoe bang ik was als kind
Wat heb ik 'm geknepen
Hij was m'n vijand, nu mijn vriend
Nu heb ik hem begrepen
Hij heeft mij zijn geheim verteld
En zo ben ik m'n angst ontgroeid
Voor mij is hij een open veld
Waar hemelhoog het voorjaar bloeit.

Toon Hermans 1916-2000





Sterven

Het lichaam sterft
De ziel, bevrijd van alle banden
Gaat in de ruime eeuwigheid
Naar betere landen
Waar licht en schoonheid is
Geen avond en geen morgen
Naar allen die zijn voorgegaan
Nu vrij van alle zorgen
De ziel zal daar dan voortbestaan
En steeds naar hoger streven
Los van d' aardse zware druk
Gelukkig en tevreden
't Is enkel vreugd en zaligheid
Een geluk om daar te wezen
Te leven in helder licht en liefde
Waar niets meer is te vrezen.





Onze reis

We reizen naar stille verten
Voorbij de zon en de maan
Daar gaan we sterren plukken
Handen vol, hier ver vandaan
Dan reizen we nog verder
Tot ver voorbij de horizon
Zoekend naar de kern der dingen
Het mysterie, waar alles begon
Die reis duurt vele levens
We groeien in het licht
Ontvangen levenslessen
Die op de toekomst zijn gericht
Jij en ik en iedereen
Soms samen, soms alleen
We worden liefdevol geleid
Maar weten niet waarheen.








Deze pagina is een onderdeel van
Het Gedichtenhuisje
©Copyright Lieve Boons
http://www.gedichtenhuisje.net