Deze pagina gevonden via zoekmachine?
Klik hier voor de volledige website.
http://www.gedichtenhuisje.net
Afschrijven van gedichten voor eigen gebruik is toegestaan.
Openbaar maken of op uw website plaatsen is verboden




~ Mijmeringen Herinneringen ~






Het fluitketeltje

Het fluitketeltje van thuis
Kreeg ik als erfenis mee
Het blinkt nu trots op mijn fornuis
Met water voor de thee
De ketel die stond altijd klaar
Zacht fluitend op het vuur
Met water, heerlijk warm in haar
Voor 't gebruik van ieder uur
Voor koffie, thee, een bad
Of soms een hete kruik
Voor als je koude voeten had
Of een zere buik
De ketel was van heel 't gezin
Maar nu staat ze bij mij
Met alle herinneringen er in
Aan liefsten van voorbij.





De straat van toen

Vroeger was er leven in de straat
Spelende kinderen vaak tot 's avonds laat
Er was toen ook nog veel geleur
Ieder verkocht zijn waren aan de deur
Loop ik nu weer door die straat
Dan wordt ik verdrietig en soms kwaad
Buiten spelen hoort er niet meer bij
In deze moderne maatschappij
Waar men vroeger zat te praten
Loopt men nu zijn hondje uit te laten
En als je vraagt hoe de buren heten
Schijnt men dat niet meer te weten
Alles was niet leuk aan die tijd van toen
Want niemand in de straat bezat er poen
Maar toch is die gezellige tijd me dierbaar
Want we leefden niet naast, maar mét elkaar.





De schort van mijn moeder

De schort van mijn moeder was van simpel katoen
Daar wil ik nu graag een verhaal over doen
Zij legde er 's morgens het brood tegen aan
Dan sloeg ze een kruis en kon snijden gaan
Met die schort heeft moeder de vloeren geschrobd
De aardappels geschild en bonen gedopt
Met moeders schort werden tranen gewist
In troosten was moeder een specialist

Op moeders schort zijn luiers gespeld
De één nog niet droog of de volgende had zich gemeld
Onder haar schort had moeder geen dure kleren
Er klopte wel een groot hart, waar wij wat van konden leren
Brood tegen haar schort, dat is nu lang geleden
Het brood van de bakker is al lang gesneden
Toch mis ik nog weleens de geborgenheid van toen
De schort van mijn moeder van simpel katoen.



De moeder van Lieve Boons, (webmaster van deze site)
in 1950 mét katoenen schort.
Op haar arm mijn zusje dat kort daarna gestorven is.


Vroeger

Ik herinner me de koffie op het lichtje
M'n moeder altijd thuis met warme lach
Haar hartelijkheid, haar stem zo helder
Die vroeg naar alle dingen van de dag
Ik herinner me het schort dat ze aan had
Haar haren grijs boven haar jonge gezicht
Haar stille zorgzaamheid in alle dingen
Haar lopen snel en vederlicht
Ik herinner me dat ze mijn handen wreef
Wanneer ik van het ijs kwam, moe en koud
De schemerlampen naast zetel en divan
De wereld was eenvoudig en vertrouwd
Ik herinner me haar stem en die van vader
De sfeer van rust en gezelligheid
De chocolademelk heet op de kachel
Met heimwee denk ik aan die tijd.





Het papier

Je hoeft het niet uit te spreken
Vertrouw het toe aan mij
Alle gevoelens die we kunnen delen
Zullen allemaal dezelfde zijn
De kreuken tonen wat we hebben doorstaan
En ook dat we door zullen gaan
Het papier is je beste vriend
Die heel wat liefde verdient
Iets wat je bemint
Als je de woorden niet vindt.

Ingezonden door Margeaux Buyse





Avondliedeke

't Is goed in 't eigen hart te kijken
Nog even voor het slapen gaan
Of ik van dageraad tot avond
Geen enkel hart heb zeer gedaan
Of ik geen ogen heb doen schreien
Geen weemoed op een wezen lei
Of ik aan liefdeloze mensen
Een woordeke van liefde zei
En vind ik in het huis mijns harten
Dat ik één droefenis genas
Dat ik mijn armen heb gewonden
Rondom één hoofd dat eenzaam was
Dan voel ik op mijn jonge lippen
Die goedheid als een avondzoen
’t Is goed in 't eigen hart te kijken
En zo z'n ogen toe te doen.

Alice Nahon 1896-1933





Een storm

Heb je het wel eens beluisterd
Dat een hart haast werd verscheurd
Daar, waar zoveel onbeschrijflijks
En verdrietigs was gebeurd?
Werd het je misschien ook duid'lijk
Hoe beperkt je eigenlijk was
Toen de wond die zoveel pijn bracht
Door jouw woorden niet genas?

Heb je het wel eens ervaren
Dat je zinnen hebt gezegd
Met de allermooiste woorden
Daarin hartelijk neergelegd
Dat je troostrijke gedachten
Welgemeend naar voren bracht
En de ander toch vergeefs nog
Op het wonder heeft gewacht?

Heb je het toen ook begrepen
Dat je beter stil kunt zijn
En gewoon probeert te voelen
Hoeveel angst er is en pijn?
Als je zo de storm hoort gieren
Over een woeste levenszee
Sla je arm dan om die ander
Zeg eens niets en huil slechts mee.

Frits Deubel







Deze pagina is een onderdeel van
Het Gedichtenhuisje
©Copyright Lieve Boons
http://www.gedichtenhuisje.net