Deze pagina gevonden via zoekmachine?
Klik hier voor de volledige website.
http://www.gedichtenhuisje.net
Afschrijven van gedichten voor eigen gebruik is toegestaan.
Openbaar maken of op uw website plaatsen is verboden







~ Overlijden en gemis ~






Het missen

Gemis is als de golven
Van een verraderlijke zee
Als je denkt te kunnen zwemmen
Sleept een golf je met zich mee
Soms heb je goede momenten
Dan denk je, ik heb weer kracht
Je moet toch verder leven?
Maar dan voel je weer die macht
Die radeloosheid heet
Het trekt je naar een diepte
Waarvan geen ander weet
Want zij die naast je leven
Zien slechts wat zij wensen
Dat je doorzwemt en het wel redt
Zo denken de meeste mensen
Gemis is als de golven
Van een verraderlijke zee
Als je denkt te kunnen zwemmen
Sleept alweer een golf je mee.





Jouw foto

Ik heb je foto ingelijst
Om het gemis lichter te maken
Met mijn ogen dicht
Probeer ik je aan te raken
Plots tranen op mijn kast
Omdat mijn hand voor altijd
In het duister tast
Ik heb je foto ingelijst
Met een kaars aan jouw zijde
En al troost ik zo mezelf
Jouw gemis is en blijft
Niet te vermijden.





Weemoed

Zwaarder dan verdriet
Weegt weemoed
In vergeet-me-nietjes
Strakblauwe lucht
Vliegert verlangen
Op speelse wind
Heimwee tekent
Met vaste hand
Wat had kunnen zijn
Maar nooit meer wordt
Het vrolijke van kleuren
Vergaan tot zachte pastels
Staat voor dagelijks missen
Steeds moeilijker
Het aanvaarden
Dat wat was
Niet meer is...

Doris Dorné





Een nieuwe dag

Een zon die niet schijnt
En een hart dat schrijnt
Mondhoeken met huilende randen
Verborgen in jammerende handen
Vragen dwalen in mijn oren
Je bent er niet meer
Je bent er niet meer
Is al wat mijn hersenen horen.





Mijn kind

De schreeuwende stilte is oorverdovend
Je ligt daar zo stilletjes en koud
Ik wil je tot leven te wekken
Omdat ik zo immens veel van je houd
Zonder jou is alles eenzaam
Hier in huis die pijnlijk lege plek
Men snapt maar niet wat ik bedoel
Maar het gemis maakt me haast gek!





De Gestorvene

Zeven maal om de aarde te gaan
Als het zou moeten op handen en voeten
Zeven maal, om die éne te groeten
Die daar lachend te wachten zou staan
Zeven maal om de aarde te gaan
Zeven maal over de zeeën te gaan
Schraal in de kleren
Wat zou het mij deren
Kon uit de dood ik die éne doen keren
Zeven maal over de zeeën te gaan
Zeven maal, om met z'n tweeën te staan.

Ida Gerhardt 1905-1997
uit 'De Slechtvalk' 1966





Nooit meer

Zonder pijn zal ik niet meer leven
Niet gaan slapen of op kunnen staan
O, waarom werd je mij zo wreed ontnomen
Waarom is dit ons aangedaan?
Bang voor 't gemis dat elke dag terugkomt
Bang voor 't verlangen dat elke dag snijdt
Want dat 'nooit meer' kan ik niet begrijpen
Dat 'nooit meer' duurt zo'n lange tijd.





Winter

Als regendruppels vallen
In de kilte van de nacht
En ze langzaam transformeren
In vlokjes wit en zacht
Als de velden wit gaan kleuren
In een wintermooie vacht
Voel ik mij zo leeg vanbinnen
Zonder jou m'n stille kracht
Vroeger was de winter vol van leven
Vaak hebben we door de sneeuw gerend
Maar ik kan er niet meer tegen
Sinds jij er niet meer bent.





Het doodsbericht

Langzaam zie ik hen gaan
Die ik nog bij mij had
De bocht om van het pad
Wat gouddoorschenen stof
Dan wordt het in de hof
Nog stiller dan voorheen
De liefsten
Eén voor één.

Ida Gerhardt 1905-1997





Gemis

In een hoekje van de zolder
Staat een grote mand
Boordevol met mooie dromen
Die haar zijn afgenomen
Wanneer het daglicht ons verlaat
En de maan aan de hemel staat
Bestijgt zij stilletjes de treden
Om weg te dromen uit het heden
Zonder pijn of verdriet
Alleen herinneringen
De zoete vreugd van hoe het was
Van lieve zorg die haar even genas
Wanneer de nieuwe dag ontwaakt
En alles is zoals het is
Keert de werkelijkheid terug
En blijft er enkel het gemis.





Heimwee

Heimwee naar vervlogen tijden
Naar iemand die er niet meer is
Heimwee naar al dat lieve
Heimwee naar wat ik mis
Heimwee is een raar gevoel
Het is moeilijk te omschrijven
Heimwee naar de tijd van toen
Naar iets dat niet kon blijven.





Vleugeltjes

Vleugeltjes had ze gevraagd
Ze miste oma zo
Wanneer kwam ze nu terug
Het duurde al zo lang
Daarom vroeg ze vleugeltjes
Dan kon ze heel hoog zweven
En haar kusjes geven
Heel zachtjes op haar wang.





Wat blijft het toch stil

Weinigen die nog iets over je zeggen
Weinigen die nog iets over je vragen
Wat moeilijk om gemis uit te leggen
Er naderen weer moeilijke dagen
Een kaartje met 'Fijne Feestdagen'
Een kaartje met 'Zalig Kerstfeest'
Wanneer iemand het mij zou vragen
Dan schuw ik deze dagen nog het meest
Ik zie jou niet en ik hoor jou niet
Jouw heengaan blijft een bittere pil
Niemand ziet mijn verborgen verdriet
Wat blijft het met Kerst toch stil.

Luc Janssen





Voor een vriend

Nu 't rouwrumoer rondom jou is verstomd
De stoet voorbij is, de schuifelende voeten
Nu voel ik dat er 'n diepe stilte komt
En in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten
En telkens weer zal ik je tegenkomen
We zeggen veel te gauw: het is voorbij
Hij heeft alleen je lichaam weggenomen
Niet wie je was en ook niet wat je zei
Ik zal nog altijd grapjes met je maken
We zullen samen door het landschap gaan
Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken
Raak je mijn hart nog duidelijker aan.

Toon Hermans 1916 - 2000





De naam

Teder schrijf ik de naam
Spel de letters één voor één
Van je geliefde
Die er niet meer is
En met verdriet
Spel ik ook het woord gemis
Deze woorden wil ik schrijven
En hoop en wens je toe
Dat er lieve naasten
Bij je blijven.

Ina Sipkes de Smit








Deze pagina is een onderdeel van
Het Gedichtenhuisje
©Copyright Lieve Boons
http://www.gedichtenhuisje.net