Deze pagina gevonden via zoekmachine?
Klik hier voor de volledige website.
http://www.gedichtenhuisje.net
Afschrijven van gedichtjes voor eigen gebruik is toegestaan.
Openbaar maken of op uw website plaatsen is verboden!






~ Liefdesverdriet ~






Echo's van een stil verleden
Nagalm van een liefdeslied
Deze weg, eens platgetreden
Is nu doods, vol stil verdriet
Kon ik je maar even horen
Ik vond je zo speciaal
Maar ik zal je niet meer storen
Wij spreken niet dezelfde taal.



Verdriet en pijn
Tranen van zout
Het is stil in mij
Ik heb het koud
Smachtende gedachten
Traag kruipende uren
Verhaal zonder zinnen
Hoeveel kan een mens verduren
Dat "iets" wat niemand ziet
Liefdesverdriet...



Beelden van hem
Met haar aan zijn zij
Zijn arm om haar heen
Verliefd allebei
Ik hield zo van hem
Nu is alles voorbij
Wie is hij geworden
Een vreemde voor mij.



De glimlach om je lippen
Heeft ooit mijn hart ontdooid
Maar nu hij niet meer voor mij is
Doet hij meer pijn dan ooit
De glinstering in jouw ogen
Bracht zonlicht om me heen
Maar nu zijn die ogen
Enkel maar gemeen.



Er liggen woorden voor je klaar
Maar er zit geen inhoud in
Jij en ik, het kan niet
Wij passen niet samen in een zin.



Ik hou zielsveel van jou
Nu besef ik dat pas
Je bent meer aanwezig
Dan toen je er nog was.



Samen waren wij één
Met elk een vleugel
Konden wij vliegen
Overal heen
Maar nu ben je weg
Uit mijn leven voorgoed
En ik weet
Dat ik zonder jou verder moet
Dus ik eet en ik slaap
En soms lach ik wel weer
Maar vliegen...
Nee, dat kan ik niet meer.



Jou los te moeten laten
Is een moeilijke vraag
Gisteren lukte het niet
En ook niet vandaag
Je bent met mij verweven
In alle vezels van mijn bestaan
Hoe kan ik dan in hemelsnaam
Jou zomaar laten gaan?



Dromen zijn bedrog
Maar stiekem geloof ik toch
Want in die droom ben ik blij
En zonder hartepijn
In die droom zijn we samen
Maar zo zal het nooit zijn.



Liggend in het gras
Starend naar de lucht
Drijf ik mee met de wolken
Het lijkt alsof ik vlucht
Weg van deze wereld
Weg van de pijn
Hoe kan ik ooit begrijpen
Dat je niet meer bij me wil zijn
Hoe kun je van mij verwachten
Dat je verdwijnt uit mijn gedachten
Elke minuut van de dag
Denk ik aan jouw lieve lach
En het ergste is
Dat ik je vreselijk mis!



Waar is die veilige schouder
In de donkere nacht
En waar is de stem die zei
Dat hij aan mij dacht
Waar is de liefde en tederheid
Moet ik nu verder in eenzaamheid?



Ik mis je
Meer dan ik kan zeggen
Jij was degene die ik aanbad
Ik mis je
Maar durf het niet te zeggen
Bang om fouten te maken
Stamel ik maar wat.



Een jaar lang
Pijn en verdriet
Ik doe mijn best
Maar vergeten kan ik je niet.



Bij het zachte licht
Van de bleke maan
Schrijf ik deze woorden
Ver van jou vandaan
Na duizend tranen
Is mijn gedicht klaar
Ik hou nog steeds van jou
En ben ontroostbaar
Het papier vouw ik op
Mijn hart zwaar van verdriet
Het verdwijnt in de prullenmand
Want ik weet je adres niet.



Ik ben boos, maar ook blij
Ik ben gebonden, maar ook vrij
Ik wil je zien, maar toch ook niet
Ik ben vrolijk, maar heb verdriet
Ik wil je hier, maar jij bent daar
Ik wil jou maar jij hebt haar...



Ik kan er nu wel tegen
Hoor niet steeds meer zijn stem
Maar ergens diep vanbinnen
Brandt nog een vlammetje voor hem.



Tranen over mijn gezicht
Mijn hoofd naar de grond gericht
Want jij mag niet zien
Dat mijn verdriet en pijn
Om jou zo diep kan zijn.



Nog 2 minuten
Dan gaat je trein
Daarna kan ik een hele tijd
Niet meer bij jou zijn
Nog een knuffel
Kusjes nog een paar
En daar ga je weer
Naar haar...



Het is voorbij
Mijn liefde is vermoord
Ik hield zoveel van je
Maar je hebt me nooit gehoord.



Vele tranen heb ik laten gaan
Omdat onze liefde niet meer mag bestaan
Ik hou van jou voor altijd
Ook al ben ik je nu kwijt.



Ik kus de wind
Mijn ogen dicht
Liefde maakt blind
Maar ik zie je gezicht
Ik voel ook de kou
Die kreeg ik cadeau
Waar ben je nou
Ik mis je zo...



Ik heb een masker opgezet
Niemand die dat merkt
Dat heeft mijn gevoel van eenzaamheid
Alleen nog maar versterkt
Mijn hoofd vol nare gedachten
Mijn hart is leeg en koud
Alleen een heel verdrietig gevoel
Dat jij niet meer van me houdt.



Jij gaf mij liefde
Jij gaf me kracht
Maar je hebt me vooral
Heel veel verdriet gebracht.



Ik en jij, wij waren samen
We waren 1, we waren wij
Nu heb je haar
Je bent nu jullie
En geen wij, het is voorbij.



Voer mij dronken met jouw woorden
Geef mij waar ik naar verlang
Jouw blik, jouw lach, jouw warmte
Daar wacht ik op, al veel te lang
Ik voel me ongelukkig
Eenzaam, koud en bang
Ik kan mijn tranen niet bedwingen
Ze glinsteren op mijn wang
Snel veeg ik ze weg
Bang dat iemand het ziet
Ze zouden om me lachen
Lachen om mijn liefdesverdriet.



Mijn dromen zijn stuk gegaan
Mijn schip is diep gezonken
Geluk lijkt nu heel ver weg
Ik ben in mijn verdriet verdronken
Het zal moeilijk worden
Verder leven zonder jou
Omdat ik nog zo verschrikkelijk
Veel van je hou.



Wat doe ik mezelf toch aan
Jij ziet me niet eens staan
Maar toch zou ik alles doen
Voor een enkele zoen...



De muziek staat veel te hard
Ik voel het bonken van mijn hart
Vanalles gaat er door me heen
Dit is toch gewoon gemeen
Op een ander verliefd
Laat het een droom zijn, alsjeblieft.



Nu weet ik pas
Wat alleen zijn is
Wat er toen was
En wat ik nu mis...



Soms voel ik me eenzaam
Helemaal alleen
En verlang ik naar jouw armen
Stevig om mij heen
Dan voel ik de warmte
Die ik zo heb gemist
Hoeveel ik van je hou
Als je dat eens wist.



Ik heb een masker opgezet
Niemand die dat merkt
Dat heeft mijn gevoel van eenzaamheid
Alleen nog maar versterkt
Mijn hoofd vol nare gedachten
Mijn hart leeg en koud
Alleen het verdrietige gevoel
Dat jij niet meer van me houdt.



Zal ik ooit vergeten
Mijn liefde voor jou
Zal ik ooit weten
Waarom ik nog van je hou
De wond wil niet genezen
Ik wacht op een mirakel
Is het dan niet zo
Overwint ware liefde
Niet elk obstakel?



Narcose van verliefdheid
Volledig uitgewerkt
Hebbelijk tot onhebbelijk
Afstand versterkt
Wat eens zo aantrok
Stoot nu drastisch af
Overduidelijk voorbij
Dus kom, delf ons graf
'Samen' is gestorven
Een wel zeer pijnlijke dood
Rest nu het folterend gemis
Van wat eens m'n hart omsloot.



Weken en maanden gaan voorbij
Weet je dat ik nog steeds van je hou?
Nog steeds heb ik veel verdriet
Want ik was zo gek op jou
Maar jij bent weg
Waarheen zou ik niet weten
Maar 1 ding weet ik wel
Ik zal je nooit vergeten.



De pijn zal een plek krijgen
Het verwerken moet nog komen
Het is nu nog verward
Weg zijn al je dromen
Op een dag wordt je wakker
Met weer een fijn gevoel
Dan begint het aanvaarden
Dan krijg je weer een doel
Nu is het nog duister
Maar er komt een nieuwe start
Dan vindt iemand in deze wereld
Weer de weg naar jouw hart!







Deze pagina is een onderdeel van
Het Gedichtenhuisje
©Copyright Lieve Boons
http://www.gedichtenhuisje.net