Deze pagina gevonden via zoekmachine?
Klik hier voor de volledige website.
http://www.gedichtenhuisje.net
Afschrijven van gedichten voor eigen gebruik is toegestaan.
Openbaar maken of op uw website plaatsen is verboden

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~




~ Ter nagedachtenis aan mijn broer, Etienne Boons ~
Lieve Boons, webmaster van Het Gedichtenhuisje






Dag grote broer

Ik huil om de stilte na zijn bestaan
Het verdriet omdat er geen afscheid was
Ik huil omdat hij zo eenzaam is gegaan
Omdat de dood hem zo plots heeft verrast
Dit sterven is zo moeilijk te verwerken
Zijn leven was ons zoveel waard
Hij was een van die stille, harde werkers
Die iedereen, behalve zichzelf spaart.



Een kus naar de sterren

Ik stuur een kus naar de sterren
En een glimlach naar de maan
Al zou ik zoveel liever
Even naast je staan
Een grote broer in de wolken
Bij de sterren en de maan
Dat is iets om naar uit te kijken
Als ik er ooit ook heen moet gaan.



~1976~
Mijn broer met zijn 3 zonen, helemaal rechts mijn oudste zoon Bart.


De enige van mijn vier broers die ouder was dan ik, stierf 10 maanden na mijn moeders dood. Hij was amper 38 jaar. Alsof hij wist dat hij niet veel tijd had, was hij reeds vroeg getrouwd en kreeg drie zonen, Rudy, Paul en Mark. Sleutelen aan auto's deed hij graag, maar gaan vissen was zijn grootste hobby. Hij stierf aan een hartaderbreuk.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik hem mis...




Je was er

Je was er altijd voor je gezin
Niemand zag daar iets bijzonders in
Je was een broer, een vader, een zoon
Je was er, heel gewoon.



Waarom

Je zonen houden zich kranig
Hoe moeilijk dat ook is
Ik voel hun harten, zo vol van gemis
Ach broertje, waarom toch
Waarom toch zo vroeg?
Is er dan geen lijden
Geen lijden genoeg?



Voorgoed

Een laatste blik
De laatste gang
Een laatste kus
Op je koude wang
Ik aai je gezicht
Je bent nu zo stil
Dat ik je wakker strelen wil
Maar dat zal niet lukken
Want wat ik ook doe of zeg
Je bent voorgoed weg.



Anders

Ik weet dat het al lang geleden is
Maar ook dat ik hem nog mis
Ik vraag mij nog steeds af
Bij iets droevigs of een feest
Hoe anders het had kunnen zijn
Als Etienne hier nog was geweest.



Afscheid

Jouw sterven is moeilijk te begrijpen
Afscheid nemen kon niet meer
Jou voorgoed te moeten missen
Dat doet nog steeds ontzettend zeer
Ons broer en zus zijn
Behoort nu tot het verleden
Want jij bent plotseling
Uit dit leven gegleden.


~1970~
Mijn oudste broer en ik.


Gemis

Na je dood
Besefte ik pas
Hoe groot mijn liefde
Voor je is
Aan een tere draad
Van tranen
Rijg ik stil de jaren
Van gemis.



Het doodsbericht

Langzaam zie ik hen gaan
Die ik nog bij me had
De bocht om van het pad
Wat gouddoorschenen stof
Dan wordt het hof
Nog stiller dan voorheen
De liefsten
Eén voor één.

Ida Gerhardt 1905-1997



Vaarwel

Nu ben je aangekomen
In de hemel van dromen
In het land van zonneschijn
Waar pijn en tranen niet meer zijn
Een land dat niet is uit te leggen
Want onze taal kan het niet zeggen
Naar dat onbekende land
Ging jij geruisloos heen
Vaarwel, grote broer
We hadden je maar even te leen.







Deze pagina is een onderdeel van
Het Gedichtenhuisje
©Copyright Lieve Boons
http://www.gedichtenhuisje.net