Deze pagina gevonden via zoekmachine?
Klik hier voor de volledige website.
http://www.gedichtenhuisje.net
Afschrijven van gedichtjes voor eigen gebruik is toegestaan.
Openbaar maken of op uw website plaatsen is verboden!






Rouwgedichten deelneming troost






Stil maar, ik hou je wel vast
Je hoeft niets te verwoorden
Ik draag met jou je last
Kom maar hier
Laat je tranen maar gaan
Je hoeft niet langer eenzaam
Met je pijn te staan
Huil maar, ik beloof je
Het komt goed
Zolang ik hier bij je ben
Is er niks wat je moet
Ik blijf hier bij jou, als je wilt
Tot je scherpste verdriet
Een beetje is gestild.



Wat wil sterkte zeggen?
Wat is gecondoleerd?
Waarom vallen de meeste woorden
Nu vreselijk verkeerd?



Een gedichtje kan heel zacht
Een stil verdriet genezen
Met woorden die je nu en dan
Nog eens 'n keer wilt lezen.



De nacht kan niet zo donker zijn
Of er is ergens een kleine ster
De woestijn kan niet zo troosteloos zijn
Of er is een oase dichtbij of ver
Er zijn bloemen die zelfs
In de winter niet verdwijnen
En vroeg of laat zal er in het donker
Weer een lichtje voor jou schijnen.



Een dierbaar iemand
Zo plotseling kwijt
Heel veel sterkte
In deze moeilijke tijd.



Tot ons groot spijt
Kwam er dan toch geen wonder
Onze innige deelneming
Ze was heel bijzonder.



Wij zouden je willen troosten
Bij dit overstelpende verdriet
Maar we kunnen alleen maar zeggen
Veel sterkte en medeleven
Wij vergeten je niet.



Geluk is niet altijd met ons
Soms zit het heel erg tegen
Weet dan dat je naasten hebt
Die je helpen schuilen in de regen
Steun zit in allerlei dingen
Een handdruk, een kus, of een lach
En soms zit het in een kaartje
Misschien geeft het wat kleur aan je dag.



Hoe kun je iemand troosten
Bij een zo groot verdriet
Je kunt alleen maar zwijgen
Want woorden heb je niet
En stil naast je
Stil bij je zijn
En op een dag, geloof me
Heb je eventjes geen pijn.



Heel diep in je gedachten
Te zijn bij wie er niet meer is
Kan de pijn misschien verzachten
En geeft sterkte in het gemis.



Slechts weinig woorden passen
In een tijd van droefheid en pijn
Moge dit gebaar
Een teken van medeleven zijn.



In deze moeilijke tijd
Zullen we veel aan jou denken
En we willen je hierbij
Ons diepe medeleven schenken.



Een groot verdriet
Je hart doet zeer
Degene die je liefhebt
Is er nu niet meer
De tranen blijven stromen
Je keel knijpt dicht
In gedachten zie je steeds
Dat vertrouwde gezicht
Geef gevoelens de ruimte
Zelfs wanhoop of woede
Laat de tijd je verdriet helen
En koester al het goede.



Het is ons maar geleend
De vele mooie dingen
Ons onbetwistbaar eigendom
Zijn de herinneringen.



Een tere bloem
Plots in de knop gebroken
Haar leven mocht niet verder gaan
Hier past slechts
Een verdrietig zwijgen
Voor wat ons hart
Niet kan verstaan.



In deze donkere dagen
Van pijn en verdriet
Wil ik je even zeggen
Ik vergeet je niet.



Ik wilde dat ik u iets kon geven
Tot troost, diep in dit leven
Maar ik heb woorden alleen
Namen en dingen geeneen.



Je hebt dapper gestreden
Bedankt, lieve moeder
Dat je zo lang bent gebleven
Om voor ons te leven.



Soms is het leven
Heel moeilijk en zwaar
Misschien helpt dan
Dit kleine gebaar.



Bij zoveel verdriet
Vind ik de juiste woorden niet
Weet wel dat mijn hart
Weent om zoveel smart.



Kom, huil het er maar uit
Want zo alleen ga je er op vooruit
Een luisterend oor doet soms goed
Dat geeft je kracht en nieuwe moed.



Ik zou de wolken willen verdrijven
De zon weer laten schijnen
Dat ze weer warmte geven kan
De regenboog weer kleuren kan
Ik wou dat ik je tranen kon drogen
Weer een lach in je ogen kon toveren
Daarom dit speciale kaartje van mij
Misschien maakt het je een beetje blij.



Groot was haar liefde
Groot het verdriet
Mooi de herinneringen
Die ze achterliet.



Een woordje van troost
Wil ik je hiermee sturen
Zodat je weet dat ik aan je denk
In deze droeve uren.



Geen wind meer in de zeilen
Het water een spiegelend meer
En in deze stille oneindigheid
Liet jij voor het laatst je anker neer.



Schouders heb ik om te dragen
Zorg en pijn van alleman
En een hart om jou te helpen
Waarmee ik moed inspreken kan
Veel sterkte...



Terwijl ze weg is
En jou enkel leegte laat
Vermoeden wij onverwoord
Dat ze nog steeds bestaat
Dat je haar nog kan horen
En met haar kan spreken
Want alle liefde die er was
Kan zelfs de dood niet verbreken.



De angst voor de dood
ls als angst voor het leven
Wat nieuw is lijkt te groot
Om het oude op te geven.



Waarom zijn er zoveel vragen
Waarom is er zoveel pijn
Waarom zijn er zoveel dingen
Die niet te begrijpen zijn.



Onwerkelijkheid, het lijkt niet echt
Niets tastbaars waar je tegen vecht
Het doet vreselijk pijn
Om een dierbare te lagen gaan
Wel uit je leven
Maar niet uit je hart vandaan
Woorden van troost
Machteloos tegen dit verdriet
Verwoorden van pijn
Bestaat nu eenmaal niet.



Wie bemind werd en beminde
Laat meer dan een leegte achter
Hij is onvergetelijk, onherroepelijk
Zijn naam wordt genoemd
Zijn gezicht wordt niet gewist.



Zij waarvan wij houden
Zijn niet weggegaan
Ze lopen naast ons
En zijn nog altijd daar
Nog steeds geliefd
Nog steeds zo dierbaar.



Indien ik je verdriet kon genezen
Dan deed ik dat
Maar ik ben niet groter
Niet sterker dan jij
En ik weet niet alles
En ik kan niet zoveel
Ik ben maar een vriend
Een mens zoals jij.



Ze is niet dood
Ze mag voor eeuwig leven
Ze is verlost van onvolkomenheid
Nu wordt haar gegeven
Een onbegrensd geluk
Zonder pijn en verdriet
In onbegrensde tijd.



Voorbij is lief en leed
Voorbij ook alle zorgen
Al wat hij streed en deed
Is in de dood geborgen.



Maar vroeg of laat verschijnt het land
Dat elk verstand te boven gaat
Waar zij volmaakt, opnieuw ontmoet
Die wij voorgoed zijn kwijtgeraakt.



In deze droevige tijden
Is het moeilijk woorden te bedenken
Die jou in al je lijden
Enige troost zouden kunnen schenken.



Zijn leed is geleden
De cirkel is rond
Nu krijgt hij de rust
Die hij hier niet meer vond.



Met lege handen ben 'k je nabij
Je hebt nu helemaal niets aan mij
Echte troost voor dit intense verdriet
Bestaat er helaas niet
Slechts zinnen kan ik je geven
En mijn innige medeleven.



Veel fijne herinneringen
Verzachten de smart
Voorgoed uit jullie midden
Voor altijd in jullie hart.



Een troostend woord
Dat staat geschreven
Blijft ongetwijfeld
Wat langer leven
Dan een traan
Op een bedroefd gezicht
Een troostend woord
In een gedicht.



Een steuntje

Een steuntje in je rug
Een duwtje iets naar voren
Om wat bemoedigends
Aan jou te laten horen
Ik weet gerust wel wat
Maar niet hoe het te zeggen
Om een bijzonder woord
Stil bij je neer te leggen
Een steuntje in je rug
Ik wil het je graag geven
Om jou te laten zien
Mijn diepe medeleven
Want samen vechten helpt
Veel meer dan eenzaam strijden
Zo'n enkel steuntje geeft
Verlichting in het lijden.

Frits Deubel



De naam

Teder schrijf ik de naam
Spel de letters één voor één
Van je geliefde
Die er niet meer is
En met verdriet
Spel ik ook het woord gemis
Deze woorden wil ik schrijven
En hoop en wens je toe
Dat er lieve naasten
Bij je blijven.

Ina Sipkes de Smit







Deze pagina is een onderdeel van
Het Gedichtenhuisje
©Copyright Lieve Boons
http://www.gedichtenhuisje.net