Deze pagina is een onderdeel van
Het Gedichtenhuisje

http://www.gedichtenhuisje.net
Afschrijven van gedichten voor eigen gebruik is toegestaan.
Openbaar maken of op uw website plaatsen is verboden.

~ Gedichten over de winter ~




Witte wereld

't Is vandaag de witte wereld
Kijk het heeft gesneeuwd vannacht!
Alle huizen kregen mutsen
Op de stoepen ligt een vacht
En de takken van de bomen
Buigen door de zware vracht
't Doet je denken aan een plaatje
De lantaarns langs de gracht
Hebben hoge witte hoedjes
Als een ouderwetse dracht
Ze staan keurig op een rijtje
In de winterkou op wacht
Even word je er toch stil van
Wat een smetteloze pracht
Werd er door de kleine vlokjes
Uit de wolken meegebracht
't is vandaag de witte wereld
Kijk het heeft gesneeuwd vannacht!



Winter 2014

Soms wat kouder
Maar te warm meestal
De vogels zoeken
Hun nestkastjes al
Stormen met regen
Dan weer windstil
Deze winter weet niet
Wat hij wil!

© Lieve Boons 2014



Winterpret

Toppen bedekt met sneeuw
Bomen met kale takken
Bijna niet te zien door de nevel
Sneeuw die in je haar blijft plakken
Glijden van de slootkant
Met een hele grote slee
Het ijs dan horen kraken
Oh, mocht ik nog maar eens mee
Sneeuwballen gooien naar elkaar
Daarna het uitkloppen van de jassen
Ik wilde dat ik mee mocht doen
Het mag niet, ik ben volwassen
Vallen en dan bij mama huilen
Mijn ogen van het huilen rood
Ik wilde dat het nog eens mocht
Maar het kan niet, ik ben groot.



De winter begint

De tak die schudt haar blaadjes af
Het egeltje gaat slapen
De eekhoorn rent maar in het rond
Om nootjes op te rapen
De ganzen vliegen samen weg
De vlinders zijn verdwenen
Een dikke grijze pissebed
Kruipt weg onder de stenen
De mieren lopen naar hun hoop
En blijven lekker binnen
De eerste sneeuwvlok dwarrelt neer
De winter kan beginnen.



Sneeuwpop

Het sneeuwt tegen de ruiten
Ik ga vlug naar buiten
Een sneeuwpop rollen
Lekker door de sneeuw heen hollen
Winter, blijf nog even met je kou
Want ik speel zo graag met jou!



Sneeuwvlokje

Sneeuwvlok wit en klein
Wil jij een stukje sneeuwpop zijn?
Roep je vriendjes dan vlug bijeen
Dan begin ik nu meteen!



Kou

De natuur maakt zich klaar
Voor de koudste tijd van het jaar
De planten verbergen hun fleurige groen
Veel dieren hebben nog vanalles te doen
Een wintervoorraad plukken en rapen
Of een holletje zoeken om veilig te slapen
De mensen kleden zich lekker warm aan
Om dapper door wind en door sneeuw te gaan.



Vriezeman

Vriezeman heeft op straat gezeten
Heeft in mijne neus gebeten
En mijn neus ziet rood, rood, rood
'k Wenste de vriezeman dood, dood, dood!



Krokusbolletje

Uit een donker holletje
Kroop een krokusbolletje
Het wou de sneeuw zien en het ijs
En daarom stak het eigenwijs
Zijn kleine kopje uit de grond
En keek de witte wereld rond
Maar oei.. het rilde van de kou
Gelukkig kwam toen een mevrouw
Die een mutsje breide en een das
Zo wachtte het bolletje tot het lente was.



Sneeuw

Wirrelwarrel witte vlokken
Dwarreldansen naar benee
Muts op, sjaal om, gauw naar buiten
Met een schepje en een slee
Sneeuwgevechten, ballen gooien
Ik wil ales tegelijk
Iglo bouwen, sneeuwpop maken
Sleetje glijden van de dijk
Rode wangen, tinteltenen
Natte voeten, kippenvel
Toch roep ik heel hard naar boven:
'Koning Winter, dankjewel!'



Wintertijd

Winter, witte rijm
Op bevroren spinrag fijn
Winterthee met tijm
Als wij snipverkouden zijn
Wollen wanten, warme sokken
Wachten op de eerste vlokken
Onze sleeėn staan paraat
Als het nu maar sneeuwen gaat.



Winter in het bos

Winter in het bos
Alle plantjes slapen
En bij elke boom
Zijn de takken wit
Winter voor de dieren
De muizen en de mieren
Iedereen is blij
Dat hij in z'n holletje zit
De winternachten zijn koud
'k Heb een huisje gebouwd
Spek en nootjes
Aan een touw gebonden
En in de deken van sneeuw
Heeft een magere meeuw
Mijn kruimeltjes brood
Vlug gevonden.



Het vriest

De koude, kale vriezeman
Is uit zijn hol gekomen
En blaast zijn snerpe adem
Door de bladerloze bomen
Daar valt hij op het water toe
In sloten en in kuilen
Hij vriest ze dicht, de winterman
Of doet de sneeuwstorm huilen
Het vogeltje vliegt treurig rond
En lijdt fel van de kou
Het vraagt al piepend of je toch
Wat kruimels strooien zou
Wij lachen met de vriezeman
Wij hebben warme kleren
En schaatsen, glijden langs de baan
Ons kan hij weinig deren!



Winter

Stevig stampen koude voeten
Op de stijfbevroren grond
Glibberend glijden gladde laarzen
Schuifelen, schaatsen in het rond
Zompig, drassig wordt de aarde
Door de regen, door de dooi
Laat maar vriezen
Laat maar sneeuwen
Maak de winter wit en mooi.



Hagelbui

Tikkeltak, het hagelt op mijn paraplu
Kleine ronde rakkers, wat krijgen we nu
Huplahop, ze springen uit de hemel neer
Honderdduizend steentjes en nog veel meer
Maar zo'n kogelbuitje is een wintergril
't Duurde maar heel even, toen was het weer stil
't Zonnetje kwam kijken en lachte: Hela, zeg
Ik tover met mijn warmte alle ijsballetjes weg!



Storm

Zo'n winteravond mag ik wel
Al stormt het daarbuiten
Al klettert de hagel schel
En rammelt langs de ruiten
Hierbinnen is een warme gloed
En chocolade, warm en zoet
En knapperige beschuiten.



Sneeuwtapijt

Steels verscheen de wintervorst
Toen de avond in de nacht verdween
Kuste zijn koele adem de aarde
Tot zij slechts van suiker scheen
Zijn onschuld hing ‘s morgens vroeg
In de bomen, aan kale takken
Spinnen waren koud vertrokken
Lieten zich uit hun glazen huizen zakken
De natuur liet losse draden vallen
In het vertragen van de tijd
Werd de drasse bodem bedekt
Met een hoogpolig wit tapijt
Met een natuurlijke adempauze
Schitterde zij in pure pracht
Tot de zachte zonneschijn
Haar een nieuw kleedje bracht.



Winter van toen

IJsbloemen op de ramen
Op het dunne, enkele glas
Ik denk weer aan mijn kinderjaren
En hoe het vroeger 's winters was
We ademden een gaatje
En aaiden het broze glas
En keken toen naar buiten
Of er al sneeuw gevallen was.



Het vriest dat het kraakt

Het is tien onder nul
Het vriest dat het kraakt
En ik heb hier net
Een gedichtje gemaakt
Het gaat over iets
Dat ik net heb bedacht
Mijn zoontje zit bij me
Wil naar buiten, maar wacht
Het sneeuwt nu te hard
Dik tapijt op de wegen
Dat wordt straks veel pret
En voor mama sneeuw vegen.



Uit de windstille lucht

Uit de windstille lucht
Valt de sneeuwvlok loodrecht
Je hoort geen gerucht
Waar zij zich nederlegt
Zij stort naar beneden, wild
En vlijt onzegbaar zacht
Zich nader op het vilt
Van 't veld, ivoren vacht.



Driekoningen

Met Driekoningen
Zie ik het ieder jaar gebeuren
Gaan ze fijn weer langs de deuren
In hun dikke winterjas
Met een kroon en plastic tas
Snoepje hier, snoepje daar
Dank u wel, tot volgend jaar!



Winterwens

In deze koude wintertijd
Met zijn lange, donkere nachten
Werkt de aarde reeds met vlijt
Aan het groen dat wij verwachten
Hoop, als zaad in ons hart geplant
Zon, nieuw licht en leven
Dat is de wens die ik vandaag
Aan jou zou willen geven.






Hieronder vind je de volledige index van
Het Gedichtenhuisje

http://www.gedichtenhuisje.net
©Copyright Lieve Boons 2002 & verder